و بدان اي فرزند خانه تكاني آن اعمالي را گويند كه تو را به زيارت اجدادت نائل آورد و گريزي نيست از آن مگر به یک طریق. و آن اینکه در موسم خانه تكاني كه همان برج حوت باشد، خود را به نحوي از انحاء مقتضي به موش مردگي زني و ابراز ناخوشي كني و هرگز اين پند را فراموش مكن كه اين حيلت تو را تا زماني ياري رساند كه در خانه ي پدري باشي!
حال كه سخن بدين جا رسيد بگذار تو را پند نيكو تري دهم : هرگز ، هرگز و ابدا" زوجه اي اختيار مكن و اگر روزي تو را اين خطا برفت و اين خبط بكردي، راه گريزي براي خويشتن، بدينسان كه تو را تعليم دهم، باقي گذار!
آن هنگام كه با نيش تا بناگوش باز هر آنچه كه زوجه ي مكرمه به نام شروط ضمن عقد به خوردت مي دهد ، كانهوا حمار امضا مي كني، به ياد داشته باش كه تو نيز شرط كني كه به هيچ وجه من الوجوه در اين امر خطير – همان خانه تكاني – مداخله نمي نمايي! باشد كه كارگر اوفتد!
و نيز بدان كه مداخله در اين امر همانند مثال لب دريا رفتن و تر شدن است كه اگر سر سوزني از سر دلسوزي قدم برداشتي ، لاجرم ناگزيري كه تا آخر خط بروي!
ونيز بدان...
مرا فرصتي نيست فرزند كه هم اكنون مرا همسر بانو امر فرمودند كه شيشه هاي اندروني را برق بيندازم ! القصه باقي پندها بماند براي زماني ديگر اگر عمري باقي بود انشاء اله و تعالي ...
